Największe puzzle świata
Wiadomo nie od dziś że kot to niezgłębiona tajemnica. Patrzę teraz na tego swojego czarnego zbója jak śpi na mojej torbie z aparatem. Upatrzyła sobie to miejsce strasznie i powiem że pięknie się na nim komponuje:) Często nie wiem o co jej chodzi. Jak zapytam to mi coś tłumaczy. Nie znam kociej mowy i zapewne nigdy jej nie poznam, chociaż szkoda bo pewnie dużo mógłbym się dowiedzieć.
Teraz śpi ale za godzinę zacznie kręcić się po domu. Potem przyjdzie do naszego łóżka i zatopi się w pościel mrucząc przy tym radośnie. A o 6.10, kiedy muszę wstać, jak ten budzik, zaczyna łazić po telewizorze czym doprowadza mnie do szewskiej pasji. Bo kto nie chciałbym jeszcze kapkę sobie pospać rano, mając w perspektywie kolejny dzień w pracy. Chociaż z drugiej strony nie raz dzięki niej nie spóźniłem się do pracy…ma to swoje dobre strony. Rano gdy się ubieram, biegnie szybko do moich nóg i zaczyna swój tanieć. Musze to kiedyś nagrać:) Niezapomniany widok i jak pięknie wówczas mruczy:)
O właśnie koteczek się obudził:) Pewnie wiem że o niej piszę:) zaraz przejdzie mi po klawiaturze:)
Gdy rano zmierzam do samochodu spoglądam czasem w te nasze okno. I widzę tę małą czarno postać jak tam siedzi. Co ciekawe, po pracy jak przyjeżdżam siedzi tam nadal. Wystarczy że tylko usłyszy głos kluczy w bramie szybko biegnie do drzwi:) Potem wysłuchuję co ma mi do „powiedzenia”:)) mam taki rytuał że biorę ją na ręce i noszę ją drapiąc przez około 10 minut:)) Gorzej jest jak tego nie zrobię to wówczas koteczek jest bardzo złośliwy:)) A uwierzcie mi że potrafi nieźle dać w kość taki mały szkrab:) Idę wrzucić coś koteczkowi do michy bo widzę że coraz mocniej się tutaj kręci:))
[singlepic id=665 w=320 h=240 float=center]
[singlepic id=666 w=320 h=240 float=center]
[singlepic id=667 w=320 h=240 float=center]
[singlepic id=668 w=320 h=240 float=center]
[singlepic id=669 w=320 h=240 float=center]
